خواب ديدم در خواب با خدا گفتگويي داشتم.
- خدا گفت : پس مي خواهي با من گفتگو کني ؟
گفتم : اگر وقت داشته باشيد
- خدا لبخند زد ،
وقت من ابدي است .
- چه سوالاتي در ذهن داري که مي خواهي ازمن بپرسي ؟
چه چيز بيش از همه شما را در مورد انسان متعجب مي کند؟
- خدا پاسخ داد...
اين که آنها از بودن در دوران کودکي ملول مي شوند .
عجله دارند که زودتر بزرگ شوند و بعد حسرت دوران کودکي را مي خورند
این که سلامتشان را صرف بدست آوردن پول می کنند
و بعد پولشان را خرج حفظ سلامتی می کنند
این که با نگرانی نسبت به آینده
زمان حال فراموششان می شود
آنچنان که دیگرنه در آینده زندگی می کنند و نه در حال .
این که چنان زندگی می کنند که گویی هرگز نخواهند مرد
و چنان می میرند که گویی هرگز زنده نبوده اند
خداوند دستهای مرا در دست گرفت و مدتی هر دو ساکت ماندیم .
بعد پرسیدم ... 
به عنوان خالق انسانها ، می خواهید آنها چه درسهایی از زندگی را یاد بگیرند؟
خدا با لبخند پاسخ داد ،
یاد بگیرند که نمی توان دیگران را مجبور به دوست داشتن خود کرد
اما می توان محبوب دیگران شد
یاد بگیرند که خوب نیست خود را با دیگران مقایسه کنند
یاد بگیرند که ثروتمند کسی نیست که دارایی بیشتری دارد ،
بلکه کسی است که نیاز کمتری دارد .
یاد بگیرند که ظرف چند ثانیه می توانیم زخمی غمیق در دل کسانی که دوستشان داریم ،
ایجاد کنیم .
و سال ها وقت لازم خواهد بود تا آن التیام یابد .
با بخشیدن ، بخشش یاد بگیرند .
یاد بگیرند کسانی هستند که آنها را عمیقآ دوست دارند .
اما بلد نیستند احساسشان را ابراز کنند یا نشان دهند .
یاد بگیرند که می شود دو نفر به یک موضوع واحد نگاه کنند و آن را متفاوت ببینند .
یاد بگیرند که همیشه کافی نیست دیگران آنها را ببخشند .
بلکه خودشان هم باید خود را ببخشند
و یاد بگیرند که من اینجا هستم
همیشه  !

زندگی

      چون قفسی است

         قفسی تنگ

پر از تنهایی

   و چه خوب است

لحظه غفلت آن زندانبان

                         بعد از آن هم

                                                پرواز....

                              مردن امر ساده ای است

                     و از زندگی کردن بسیار ساده تر است

                     تمام خفقان مرگ

                     در مقابل یک شک

                     در مقابل یک حرص

                     در مقابل یک ترس

                     در مقابل یک کینه

                     در مقابل یک عشق! هیچ است

                     مردن امر ساده ای است

                     و در مقابل خستگی زندگی

                     چون سفری است که در یک روز تعطیل می کنیم

                     و دیگر هرگز باز نمی گردیم

 گریه کن گریه قشنگه             گریه سهم دل تنگه

 گریه کن گریه غروره                 مرهم این راه دوره

 سر بده آواز هق هق             خالی کن دلی که تنگه

 گریه کن گریه قشنگه                گریه سهم دل تنگه

                           گریه  قشنگه

بذار پروانه ی احساس               دلتو بغل بگیره

بغض کهنه رو رها کن                 تا دلت نفس بگیره  

نکنه تنها بمونی                      دل به غصه ها بدوزی

و بشی مثل ستاره                   تو دل شبها بسوزی

گریه کن گریه قشنگه                   گریه سهم دل تنگه          

                          گریه قشنگه

                          می خواهمت ای مفهوم آفتاب

             می خواهمت ای دوریت آزمون تلخ زنده به گوری !!!

  چرا توقف کنیم

                          چرا ؟

             پرنده ای که مرده بود

                               به من یاد داد که

                                          پرواز را به خاطر بسپار پرنده مردنی است .

پرسه بزن تو چشم من چشام که خواب ندارن

برای ردپای تو همیشه جا میذارن

پرسه بزن توی خیال خیال من مال تو

قلبمو میدم که بشه عیدی امسال تو

پرسه بزن تو یاد من که دلخوشم به یادت

چیکار کنم دل عاشقه دل بدجوری میخوادت

پرسه بزن توی خیال خیال من مال تو

قلبمو میدم که بشه عیدی امسال تو

نگاهتو از من نگیر شب بی ستاره میشه

مهتاب زیر چادر شب بدجور بیچاره میشه

بیا که پل بسته برات دستای من گذر کن

ستاره ی خیال من با من شبو سحر کن

پرسه بزن تو چشم من چشام که خواب ندارن

برای ردپای تو همیشه جا میذارن  

     که یادم بیاری که یادت بدم

           که یاد بگیری که یادم بیاری

                    که همیشه به یادتم

                           اینو هیچوقت یادت نره !